Font Size

Cpanel

"Byłem jak lipy szelest, na imię mi było Krzysztof…”

 

Krzysztof Kamil Baczyński urodził się w Warszawie 22 stycznia 1921 roku, poległ w powstaniu warszawskim 4 sierpnia 1944 roku. Był synem Stanisława Baczyńskiego, krytyka literackiego i Stefanii Baczyńskiej, z którą łączyły go bardzo silne więzi emocjonalne. To ona pierwsza zwróciła uwagę na talent literacki syna. Życiorys Krzysztofa Kamila Baczyńskiego jest typowy dla pokolenia międzywojennego. Maturę zdał w czerwcu 1939 roku, na kilka tygodni przed wybuchem wojny. Całą wojnę spędził w Warszawie, przez krótki czas studiował polonistykę na tajnym uniwersytecie stołecznym. W czerwcu 1942 roku poślubił Barbarę Drapczyńską, swą przyjaciółkę ze studiów. Ona także zginęła w powstaniu. W 1943 roku poeta wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK "Zośka", przeszedł konspiracyjne przeszkolenie bojowe i uzyskał stopień podporucznika. Brał udział w akcjach bojowych w terenie. W pierwszym dniu powstania Baczyński został odcięty od swego oddziału i walczył na placu Teatralnym. Został zastrzelony w Pałacu Blanka. Wspólny grób Baczyńskiego i jego żony znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze batalionu powstańczego AK "Parasol".

W poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego znalazły się typowe

dla pokolenia poety motywy:

- zrozumienie historycznej chwili, patriotyczny nakaz walki,

- moralno- etyczny motyw wyboru postawy wobec wojny,

- tragizm młodego pokolenia,

- przeczucia i obawy katastroficzne wobec zagrożenia przez faszyzm,

- nawiązywanie do tradycji romantycznej,

- filozoficzne uogólnienia dotyczące problematyki życia, miłości, piękna i śmierci.

 

Ten czas

Miła moja, kochana. Taki to mroczny czas.

Ciemna noc, tak już dawno ciemna noc, a bez gwiazd,

po której drzew upiory wydarte ziemi — drżą.

Smutne nieba nad nami, jak krzyż złamanych rąk.

Głowy dudnią po ziemi, noce schodzą do dnia,

dni do nocy odchodzą, nie łodzie — trumny rodzą,

w świat grobami odchodzą, odchodzi czas we snach.

 

A serca — tak ich mało, a usta — tyle ich.

My sami — tacy mali, krok jeszcze — przejdziem w mit.

My sami — takie chmurki u skrzyżowania dróg,

gdzie armaty stuleci i krzyż, a na nim Bóg.

Te sznury, czy z szubienic? długie, na końcu dzwon —

to chyba dzwon przestrzeni. I taka słabość rąk.

I ulatuje — słyszę — ta moc jak piasek w szkle

zegarów starodawnych. Budzimy się we śnie

bez głosu i bez mocy i słychać, dudni sznur

okutych maszyn burzy. Niebo krwawe, do róży

podobne — leży na nas jak pokolenia gór.

I płynie mrok. Jest cisza. Łamanych czaszek trzask;

i wiatr zahuczy czasem, i wiek przywali głazem.

Nie stanie naszych serc. Taki to mroczny czas.

10 września 1942 r.

 

Niebo złote ci otworzę

Niebo złote ci otworzę,

w którym ciszy biała nić

jak ogromny dźwięków orzech,

który pęknie, aby żyć

zielonymi Usteczkami,

śpiewem jezior, zmierzchu graniem,

aż ukaże jądro mleczne

ptasi świt.

 

Ziemię twardą ci przemienię

w mleczów miękkich płynny lot,

wyprowadzę z rzeczy cienie,

które prężą się jak kot,

futrem iskrząc zwiną wszystko

w barwy burz, w serduszka listków,

w deszczów siwy splot.

 

I powietrza drżące strugi

jak z anielskiej strzechy dym

zmienię ci w aleje długie,

w brzóz przejrzystych śpiewny płyn,

aż zagrają jak wielonczel

żal — różowe światła pnącze,

pszczelich skrzydeł hymn.

 

Jeno wyjmij mi z tych oczu

szkło bolesne — obraz dni,

które czaszki białe toczy

przez płonące łąki krwi.

Jeno odmień czas kaleki,

zakryj groby płaszczem rzeki,

zetrzyj z włosów pył bitewny,

tych lat gniewnych czarny pył.

15 VI 43 r.

 

Jesteś tutaj: Home Patron szkoły

Ta strona zapisuje w Twoim urządzeniu krótkie informacje tekstowe zwane plikami cookies (ciasteczkami). Pomagają w zbieraniu statystyk Twojej aktywności na stronie. W każdej chwili możesz zablokować lub ograniczyć umieszczanie plików cookies (ciasteczek) w Twoim urządzeniu zmieniając ustawienia przeglądarki internetowej. Ustawienie lub pozostawienie ustawienia przeglądarki na akceptację cookies (ciasteczek) oznacza wyrażenie przez Ciebie świadomej zgody na takie praktyki. Aby zaakceptować ciasteczka kliknij w przycisk "Agree" co oznacza- "Zgadzam się" To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information